ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ: Το Σύμφωνο για το Μέλλον θα εξουσιοδοτήσει τα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλλουν νέους νόμους στα κράτη μέλη και θα επιτρέψει τον πλήρως ψηφιακό έλεγχο των μαζών στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Ο καθένας θα αναμένεται να διαθέτει μια βιομετρική ψηφιακή ταυτότητα που θα τον προσδιορίζει όχι μόνο ως πολίτη μιας συγκεκριμένης χώρας, αλλά και ως πολίτη του κόσμου. Κάθε διαφορετική άποψη θα χαρακτηρίζεται ως παραπληροφόρηση και οι κυρώσεις θα περιλαμβάνουν το μπλοκάρισμα του τραπεζικού λογαριασμού, την αδυναμία πραγματοποίησης ορισμένων αγορών, επιβίβασης σε αεροπλάνο ή μετρό, ή οδήγησης σε δημόσιους δρόμους.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Το Σύμφωνο για το Μέλλον, το οποίο υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2024, δεν είναι νομικά δεσμευτικό για τα κράτη και σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει στα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλλουν νέους νόμους στα κράτη μέλη ή να υπερισχύουν της εθνικής τους νομοθεσίας. Επιπλέον, δεν προβλέπει ούτε υποχρεωτική παγκόσμια βιομετρική ψηφιακή ταυτότητα ούτε κυρώσεις κατά ατόμων που αρνούνται να εμβολιαστούν ή διαδίδουν πληροφορίες που κρίνονται ψευδείς. Αντιθέτως, οι συστάσεις του για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης υπενθυμίζουν την ανάγκη σεβασμού της ελευθερίας της έκφρασης και της ιδιωτικής ζωής.
Τον Σεπτέμβριο του 2024, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε το «Σύμφωνο για το Μέλλον», ένα έγγραφο 42 σελίδων που καλεί τους ηγέτες των 193 κρατών μελών του ΟΗΕ να μετατρέψουν τις υποσχέσεις τους σε «συγκεκριμένες» δράσεις με ουσιαστικό αντίκτυπο στον κόσμο (αρχειοθετημένο εδώ).
Ωστόσο, δύο χρόνια μετά την υιοθέτηση του κειμένου, ένα βίντεο άρχισε να κυκλοφορεί ξανά στα ελληνικά στο Facebook, στις 8 Οκτωβρίου 2026, δείχνοντας μια γυναίκα να μιλά στην κάμερα. Η χρήστρια που κοινοποίησε το βίντεο γράφει, μεταξύ άλλων: «Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 2024 – ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΑΤΕ Ε? THE PACT FOR THE FUTURE – NEW WORLD ORDER! […]».
Η γυναίκα που μιλά στην κάμερα είναι η Σέρι Τενπένι, οστεοπαθητικός από το Οχάιο και ακτιβίστρια κατά των εμβολίων. Είναι γνωστή για το ότι έχει αποκομίσει κέρδη από την παραπληροφόρηση, ενώ ισχυρισμοί της έχουν στο παρελθόν ελεγχθεί από άλλους οργανισμούς επαλήθευσης γεγονότων (αρχειοθετημένα εδώ και εδώ). Το αρχικό βίντεο δημοσιεύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2024 στο Instagram.
Μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 2026, το βίντεο στο Facebook είχε συγκεντρώσει περισσότερες από 170.000 προβολές και πάνω από 2.000 κοινοποιήσεις.
Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ψευδείς. Το έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών δεν είναι νομικά δεσμευτικό και δεν επιτρέπει την επιβολή νέων νόμων ή υποχρεώσεων στα κράτη μέλη του ΟΗΕ.
Το βίντεο κοινοποιήθηκε από την πρώην ιατρό Κορίνα Λυμνιούδη, γνωστή για τις αντιεμβολιαστικές της θέσεις, ισχυρισμοί της οποίας έχουν ελεγχθεί επανειλημμένα από το Greece Fact Check. Εργαζόταν ως ιατρός και το 2008 υπηρέτησε ως αγροτική ιατρός στις Δικαστικές Φυλακές Χίου. Διώχθηκε για ανθρωποκτονία εξ αμελείας μετά τον θάνατο ενός 26χρονου κρατουμένου από συνδυασμένη χρήση ηρωίνης και ηρεμιστικών, αλλά αθωώθηκε το 2013 από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χίου. Μετά την υπόθεση αυτή, απομακρύνθηκε από τη συμβατική ιατρική για να αφοσιωθεί σε πρακτικές όπως η ομοιοπαθητική, η ενεργειακή ιατρική, ο βιοσυντονισμός, η ιατρική συχνοτήτων και το Theta Healing. Πλέον προσφέρει, μέσω του Korina’s Academy, διαδικτυακά σεμινάρια για διάφορες ψευδοεπιστημονικές πρακτικές, μεταξύ των οποίων το Aetherial Manifestation Coaching, χωρίς να διαθέτει άδεια άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος. Στην ιστοσελίδα της ισχυρίζεται ότι μια επέμβαση στην καρδιά, στην οποία υποβλήθηκε σε ηλικία 35 ετών, οδήγησε σε «αναβάθμιση συνειδητότητας» και της χάρισε ιδιαίτερες ικανότητες. Υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι έχει πρόσβαση στα Ακασικά Αρχεία, ότι λαμβάνει μηνύματα από «ανώτερα πεδία» και από τον μελλοντικό της εαυτό μέσω του channeling, ότι ασκεί τηλεκίνηση και τηλεπάθεια, ότι τροποποιεί την ύλη και τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία με τη σκέψη, καθώς και ότι πραγματοποιεί «καρμικό καθαρισμό». Παρουσιάζει, έτσι, το έργο της «Το Βιβλίο που Γράφεται Μόνο Του» ως ένα κείμενο που υποστηρίζει ότι «κατέβασε» από «ανώτερα πεδία ύπαρξης» σε 49 ώρες συγγραφής.
Τι γνωρίζουμε
Μια προηγμένη διαδικτυακή αναζήτηση μας επέτρεψε να εντοπίσουμε και να εξετάσουμε το τελικό ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την υιοθέτηση του Συμφώνου για το Μέλλον, το οποίο είναι ελεύθερα διαθέσιμο (αρχειοθετημένο εδώ). Από την εξέταση του εγγράφου προκύπτει ότι δεν περιέχει καμία από τις διατάξεις που επικαλέστηκε η Σέρι Τενπένι στο βίντεό της. Αντιθέτως, το κείμενο καλεί τα κράτη μέλη να σέβονται «την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα το ένα του άλλου, προασπίζοντας τις αρχές της πολιτικής ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης».
Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει κανένα άρθρο ή διάταξη που να αφορά τον έλεγχο των μαζών ή ένα παγκόσμιο σύστημα βιομετρικής ή ψηφιακής ταυτοποίησης. Ούτε προβλέπεται η κήρυξη παγκόσμιας «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» από τον ΟΗΕ. Επιπλέον, από την εξέταση των δύο παραρτημάτων του Συμφώνου, τα οποία αφορούν την ψηφιακή τεχνολογία, δεν προκύπτει πουθενά αναφορά σε ένα τέτοιο σύστημα (αρχειοθετημένο εδώ).
Πέρα από αυτά, το έγγραφο συνιστά στα κράτη να περιορίσουν τη διάδοση της παραπληροφόρησης, ιδίως όταν αυτή μπορεί να τροφοδοτήσει τη βία, χωρίς όμως να αναφέρει κάποιο συγκεκριμένο ποινικό μέτρο. Ζητά από τα κράτη να σέβονται το «δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και στην ιδιωτική ζωή». Πουθενά δεν γίνεται λόγος για σύστημα κυρώσεων που θα διαχειρίζεται η τεχνητή νοημοσύνη. Το έγγραφο αναφέρει, ωστόσο, ότι επιδιώκει να ενισχύσει τη διεθνή διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης «προς όφελος της ανθρωπότητας».
Τα εμβόλια αναφέρονται δύο φορές, με τα κράτη μέλη να ενθαρρύνονται να καταρτίσουν σχέδια για τη βελτίωση της διανομής τους και τη διασφάλιση της διαθεσιμότητάς τους για τα παιδιά. Κανένα μέρος του κειμένου δεν εξουσιοδοτεί τον ΟΗΕ ή τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να επιβάλει τον εμβολιασμό.
Τέλος, η Τενπένι επιμένει ότι το Σύμφωνο υιοθετήθηκε μέσω της «διαδικασίας της σιωπής» στη Γενική Συνέλευση. Η διαδικασία αυτή πράγματι υπάρχει και αποτελεί μέθοδο επίσημης υιοθέτησης ενός κειμένου σε διεθνές πολιτικό πλαίσιο, όπως αυτό των Ηνωμένων Εθνών (αρχειοθετημένο εδώ). Όταν κοινοποιείται στους συμμετέχοντες μια προσωρινή εκδοχή του υπό συζήτηση κειμένου, έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν τροποποιήσεις. Εάν κανένα μέλος δεν διατυπώσει αντίρρηση πριν από την καθορισμένη προθεσμία, το κείμενο θεωρείται ότι έχει εγκριθεί. Τα Ηνωμένα Έθνη, άλλωστε, επισημοποίησαν αυτή τη διαδικασία κατά τη διάρκεια της πανδημίας της Covid-19 (αρχειοθετημένο εδώ).
Πέρα από το περιεχόμενό του, το Σύμφωνο για το Μέλλον δεν έχει νομικά δεσμευτική ισχύ για τα κράτη μέλη. Αυτό διευκρινίζεται ρητά στην παράγραφο 57 της έκθεσης της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης της 8ης Ιανουαρίου 2025 (αρχειοθετημένο εδώ). Το χαρακτηριστικό αυτό συνάδει με τον ρόλο της Γενικής Συνέλευσης ως οργάνου που διατυπώνει συστάσεις, ενώ η εφαρμογή των συστάσεων πολιτικής που περιλαμβάνονται στα ψηφίσματά της αποτελεί ευθύνη κάθε κράτους (αρχειοθετημένο εδώ). Συνεπώς, η υιοθέτηση του Συμφώνου δεν αρκεί για να καταστήσει τις δεσμεύσεις του υποχρεωτικές ούτε για να τους προσδώσει υπεροχή έναντι των εθνικών νομοθεσιών.
Πρέπει επίσης να διακρίνονται οι αρμοδιότητες της Γενικής Συνέλευσης από εκείνες του Συμβουλίου Ασφαλείας. Όπως υπενθυμίζει το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών στην ανάλυσή του για τις κυρώσεις, η Γενική Συνέλευση μπορεί να συστήνει την επιβολή κυρώσεων, αλλά μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να επιβάλλει δεσμευτικές πολυμερείς κυρώσεις στο πλαίσιο του συστήματος του ΟΗΕ (αρχειοθετημένο εδώ). Το Σύμφωνο δεν μεταβιβάζει αυτές τις αρμοδιότητες στη Γενική Συνέλευση ούτε αποτελεί μηχανισμό που επιτρέπει στον ΟΗΕ να επιβάλλει απευθείας στους πολίτες την εφαρμογή των συστάσεών του.
Συμπέρασμα
Το Σύμφωνο για το Μέλλον, το οποίο υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2024, δεν είναι νομικά δεσμευτικό για τα κράτη και σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει στα Ηνωμένα Έθνη να επιβάλλουν νέους νόμους στα κράτη μέλη ή να υπερισχύουν της εθνικής τους νομοθεσίας. Επιπλέον, δεν προβλέπει ούτε υποχρεωτική παγκόσμια βιομετρική ψηφιακή ταυτότητα ούτε κυρώσεις κατά ατόμων που αρνούνται να εμβολιαστούν ή διαδίδουν πληροφορίες που κρίνονται ψευδείς. Αντιθέτως, οι συστάσεις του για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης υπενθυμίζουν την ανάγκη σεβασμού της ελευθερίας της έκφρασης και της ιδιωτικής ζωής.
Σημείωση: Χρησιμοποιήθηκε τεχνητή νοημοσύνη για την επεξεργασία της αρχικής εικόνας του άρθρου.