Voyager: 40 χρόνια ταξίδι στο αχανές διάστημα με μικρότερη υπολογιστική ισχύ από ένα smartphone

Το 2013, το Voyager 1 έγινε το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που πέτυχε να ξεφύγει από τα όρια του ηλιακού μας συστήματος, ταξιδεύοντας πλέον στο διαστρικό κενό. Χρησιμοποιεί τεχνολογία που ενώ για την εποχή της ήταν κορυφαία, σήμερα είναι πολύ πιο ξεπερασμένη από αυτή που χρησιμοποιείτε αυτή τη στιγμή για να διαβάσετε το παρόν άρθρο.

Το 1977 που εκτοξεύτηκε, η υπολογιστική δύναμη του Voyager ήταν εντυπωσιακή για την εποχή του. Το διαστημικό σκάφος σχεδιάστηκε για να εκτελεί τις περισσότερες από τις λειτουργίες του μόνο του, δεδομένου ότι τα δισεκατομμύρια μίλια που το χωρίζουν και η Γη καθιστούν την επικοινωνία δύσκολη και χρονοβόρα. Για να το επιτύχει αυτό, το Voyager διαθέτει τρία διασυνδεδεμένα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών: το ένα για τον έλεγχο της πτήσης και του υψομέτρου του σκάφους, ένα άλλο για τον έλεγχο των οργάνων του και ένα τρίτο για τη διαχείριση των δύο πρώτων. Οι υπολογιστές μπορούν να επεξεργαστούν περίπου 8.000 οδηγίες ανά δευτερόλεπτο – ένα κλάσμα της δυνατότητας του smartphone σας, το οποίο χειρίζεται πάνω από 15 δισεκατομμύρια ανά δευτερόλεπτο. Με τη μνήμη του που μετράται σε kilobytes, μπορεί να αποθηκεύσει και διαχειριστεί μόνο λίγες χιλιάδες λέξεις κειμένου.

Δεδομένου ότι η αρχική αποστολή του Voyager περιλάμβανε τη μελέτη του Δία και του Κρόνου, διαθέτει μια σειρά επιστημονικών οργάνων και αρκετές κάμερες επί του σκάφους, συμπεριλαμβανομένης μιας φωτογραφικής μηχανής στενής γωνίας. Η NASA έκλεισε τις κάμερες στις αρχές της δεκαετίας του ’90 για να διατηρήσει τη ενέργεια  του σκάφους. Η συσκευή είναι εφοδιασμένη με 2 μίνι αντιδραστήρες που θα της παρέχουν ενέργεια τουλάχιστον ως το 2025.  Η κάμερα είναι τόσο απαρχαιωμένη που η NASA δεν διαθέτει πλέον το λογισμικό ή τους υπολογιστές που απαιτούνται για την ανάλυση των εικόνων του. Έτσι, ο Voyager επικεντρώνεται στη μέτρηση μαγνητικών πεδίων, κυμάτων πλάσματος και κοσμικών ακτίνων.

Θα χρειαστούν άλλα 40.000 χρόνια πριν το Voyager πλησιάσει σε κάποιο άλλο πλανητικό σύστημα. Μέχρι τότε, θα περιπλανάται στο διαστρικό κενό. Η μνήμη του υπολογιστή του Voyager (υπερσύγχρονος για το 1977), ανέρχεται στα 40 ΚΒ. Ένα smartphone στις μέρες μας έχει χιλιάδες φορές περισσότερη μνήμη και αυτό από μόνο του φανερώνει τα άλματα που έχουν γίνει στην επεξεργαστική και αποθηκευτική δυνατότητα των υπολογιστών.

Διαβάστε επίσης

Voyager 1: ο πιο μακρινός διαστημικός εκπρόσωπος της ανθρωπότητας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *