Β. Κορέα, πυρηνικές και βαλλιστικές ικανότητες

Το καθεστώς της Β. Κορέας, ουδέποτε έκρυψε τις πυρηνικές και πυραυλικές φιλοδοξίες του, θέλοντας να κατασκευάσει πυρηνικές κεφαλές που θα μπορούν να τοποθετηθούν σε διηπειρωτικούς πυραύλους και θα είναι σε θέση να πλήξουν ακόμη και τις ηπειρωτικές ΗΠΑ. Η φετινή παρέλαση στη Πιονγιάνγκ, αποτέλεσε μέσο επίδειξης των υποτιθέμενων ικανοτήτων του καθεστώτος στους τομείς αυτούς, με πολλούς αναλυτές να μιλούν για μεγάλο κίνδυνο.

Η χώρα διαθέτει ένα τεράστιο στρατό σε σχέση με το μέγεθός της. Ωστόσο, το υλικό που διαθέτει είναι στη καλύτερη των περιπτώσεων ξεπερασμένο.

Η Β. Κορέα έχει διεξάγει πέντε πυρηνικές δοκιμές, το 2006, 2009, 2013 και δύο το 2016. Το πρόβλημα ωστόσο είναι πως επί του παρόντος και με βάση διεθνείς αναλυτές, το καθεστώς δεν έχει καταφέρει ακόμη να «συρρικνώσει» αυτές τις κεφαλές στο κατάλληλο μέγεθος για να μπορούν να τοποθετηθούν σε βλήματα μέσου και μεγάλου βεληνεκούς. Σημαντική τροχοπέδη στις βορειοκορεάτικες φιλοδοξίες, αποτελεί και η έλλειψη αξιόπιστων πυραύλων-φορέων.

Αξιωματούχοι της Ν. Κορέας, κρούουν το κώδωνα του κινδύνου, υποστηρίζοντας πως ο Κιμ Γιονγ Ουν, είναι σε θέση να τοποθετήσει πυρηνικές κεφαλές σε πυραύλους μέσου βεληνεκούς (MRBM). Για παράδειγμα, Ο Rodong είναι ένας πύραυλος η προέλευση του οποίου ανάγεται σε έρευνες που έγιναν στα μέσα της δεκαετίας του ΄80. Πρόκειται για αναβαθμισμένο αντίγραφο του σοβιετικού SCUD-B με εμβέλεια 1.000-1.500 χλμ και δυνατότητα μεταφοράς συμβατικής ή πυρηνικής κεφαλής βάρους ενός τόνου

Ο Rodong, έχει την απαραίτητη εμβέλεια για να θέσει μεγάλο μέρος της νοτιοανατολικής Ασίας και την Ιαπωνία στο στόχαστρο του «Μεγάλου Ηγέτη'» Η δυνατότητα πυραυλικού πλήγματος με πυρηνικά, αναμένεται να αλλάξει τον αμυντικό σχεδιασμό των Αμερικανών στη περιοχή, οι οποίοι μέχρι σήμερα, βασίζονται σε συστοιχίες Patriot Pack-3 για την αναχαίτιση οποιασδήποτε πυραυλικής απειλής. Πλέον συζητιέται η μεταφορά του πιο εξελιγμένου συστήματος THAAD σε βάσεις στη Ν. Κορέα.

Ο αριθμός των ατομικών όπλων που διαθέτει σήμερα η χώρα κυμαίνεται από 5 έως 30 βόμβες. Ο ακριβής αριθμός είναι δύσκολο να εξακριβωθεί λόγο της μυστικότητας που καλύπτει κάθε δραστηριότητα στη Β. Κορέα.

Το δεύτερο άκρως απόρρητο πρόγραμμα της χώρας, έχει να κάνει με την ανάπτυξη ικανής βαλλιστικής πλατφόρμας για τη μεταφορά των ανωτέρω όπλων. Πρόκειται για πυραυλικά συστήματα που θα μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές, εάν και όταν αυτές «σμικρυνθούν» στο κατάλληλο μέγεθος για να είναι συμβατές. Οι ικανότεροι πύραυλοι που βρίσκονται σήμερα στα χέρια των βορειοκορεατών είναι ο Rodong-1 με εμβέλεια 1.500 χλμ, ο Rodong-2 με εμβέλεια 2.000 χλμ και ο KN-11 με θεωρητική εμβέλεια έως 4.000 χλμ. Το στρατιωτικό κατεστημένο εργάζεται πυρετωδώς για την ανάπτυξη διηπειρωτικού βλήματος με εμβέλεια έως 10.000 χλμ. Το 2006 δοκιμάστηκε ο Taepodong-2 που θα μπορούσε να πλήξει τις ηπειρωτικές ΗΠΑ, αλλά η δοκιμή απέτυχε παταγωδώς. Η τύχη του συγκεκριμένου προγράμματος αγνοείται.

Η Β. Κορέα προχώρησε το Φεβρουάριο του 2016, στην εκτόξευση ενός πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς για να θέσει σε τροχιά τον δορυφόρο γεωπαρατήρησης «Kwangmyongsong-4» με την Δύση να λέει ότι πρόκειται στην ουσία για δοκιμή διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου. Η Πιονγιάνγκ προχώρησε στην εκτόξευση αψηφώντας τις κυρώσεις των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίες απαγορεύουν στη Βόρεια Κορέα να αναπτύσσει και να χρησιμοποιεί τεχνολογία βαλλιστικών πυραύλων.

Η περίπτωση του ΚΝ-11 έχει ιδιάζουσα σημασία διότι είναι ο πρώτος βαλλιστικός πύραυλος που εκτοξεύτηκε από υποβρύχιο (ή υποβρύχια πλατφόρμα). Υποβρύχια με δυνατότητα πυρηνικής κρούσης θα αποτελέσουν τεράστιο πονοκέφαλο για τη Δύση. Ωστόσο, ο υποβρυχιακός στόλος της Β. Κορέας είναι εξαιρετικά γερασμένος. Συγκεκριμένα, αποτελείτε από 4-5 σοβιετικά υποβρύχια κλάσης Whiskey, κατασκευής 1950 και περί τα 20 κλάσης Romeo κατασκευής 1960-70. Κατασκοπευτικές εικόνες έχουν αποκαλύψει τη κατασκευή μιας νέας κλάσης υποβρυχίων (Sinpo-class) που εικάζεται πως βασίζεται σχεδιαστικά σε παλαιότερα σοβιετικά και γιουγκοσλαβικά σχέδια.

Σύμφωνα με το freebeacon.com, το εκτόπισμα του νέου σκάφους θα είναι περίπου 3.000 τόνοι σε κατάδυση, με μήκος 67 μέτρα και πλήρωμα 50 ανδρών. Προορίζεται να εξοπλιστεί με υποδομή για εκτόξευση βλημάτων ΚΝ-11. Σε υπηρεσία βρίσκεται και τουλάχιστον ένα σοβιετικό υποβρύχιο κλάσης Golf, κατασκευής 1958, που υπέστη εκτεταμένο εκσυγχρονισμό προκειμένου να βάλει βλήματα (πιθανόν R-21) ενώ βρίσκεται σε κατάδυση. Η πρόσφατη εκτόξευση, εφόσον δεν έγινε από βυθισμένη πλατφόρμα, μπορεί να έγινε μόνο από υποβρύχιο κλάσης Whiskey ή το πιθανότερο από το εκσυγχρονισμένο Golf, που εάν και παλαιό, έχει τη δυνατότητα υποβρύχιας εκτόξευσης βαλλιστικών βλημάτων.

Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως από το καθεστώς της Β. Κορέας, κάνουν λόγο για την ύπαρξη μικρού αριθμού παλαιών σοβιετικών βλημάτων R-21 και R-27 που μπορούν να φέρουν πυρηνική κεφαλή και να εκτοξευτούν από τα υποβρύχια της χώρας. Ο R-21 και ο R-27, έχουν εμβέλεια 1.500 χλμ και επισήμως έχουν αποσυρθεί από το Σοβιετικό Ναυτικό, ήδη από το 1990. Δεν αποκλείεται ορισμένα βλήματα να κατέληξαν στα χέρια των βορειοκορεατών. Ο ΚΝ-11 μοιάζει περισσότερο με αναβαθμισμένο αντίγραφο του R-27. Όλοι οι πύραυλοι αυτής της κατηγορίας, δεν έχουν σχεδόν καμία επιχειρησιακή χρήση ως συμβατικά όπλα (με συμβατική εκρηκτική γόμωση δηλαδή), λόγο υψηλής »πιθανότητας κυκλικού λάθους» (CEP) που ξεπερνά το 1 χιλιόμετρο. Με πυρηνική κεφαλή όμως, η CEP, έχει μικρή σημασία.

Η κυβερνητική ρητορική στη Βόρειο Κορέα είναι καθαρά αντιαμερικανική. Όλοι οι βορειοκορεάτες διδάσκονται ότι ο υπέρτατος εχθρός είναι οι ΗΠΑ και ότι στον διαφαινόμενο πόλεμο που θα ακολουθήσει οι στρατιωτικές δυνάμεις της Β. Κορέας θα τους σβήσουν κυριολεκτικά από το χάρτη. Το καθεστώς έχει δαπανήσει τεράστια ποσά για την ανάπτυξη της πυραυλικής τεχνολογίας και της τεχνολογίας κατασκευής πυρηνικών όπλων. Ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες η διαστημική υπηρεσία της χώρας κατάφερε το 2012 να θέσει σε τροχιά το πρώτο της δορυφόρο. Ο πυραυλικός φορέας αποτελεί το άλλοθι για την ανάπτυξη του πρώτου διηπειρωτικού πυραύλου, βεληνεκούς άνω των 6000 χιλιομέτρων. Με αυτό το βεληνεκές οι εν λόγο πύραυλοι θα μπορούν να πλήξουν τη Χαβάη και οριακά την Αλάσκα. Προς το παρόν οι ηπειρωτικές ΗΠΑ είναι έκτος εμβέλειας.

Η παρέλαση της 15ης Απριλίου 2017

Στις 15 Απριλίου έλαβε χώρα στη Πιονγιάνγκ μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στα πλαίσια εορτασμού των 105 χρόνων από τη γέννηση του Κιμ Ιλ Σουγκ. Σε αυτή παρουσιάστηκαν νέα πυραυλικά συστήματα, η λειτουργικότητα των οποίων ωστόσο, δεν είναι επιβεβαιωμένη.

Μεγαλύτερη εντύπωση και ανησυχία προκάλεσαν τα κάτωθι συστήματα:

KN-11

Πρόκειται για τον από υποβρύχιο εκτοξευόμενο πύραυλο που προαναφέραμε.

KN-08

Διηπειρωτικός, υπό ανάπτυξη πύραυλος. Υπάρχουν αναφορές για δύο αποτυχημένες δοκιμές εκτόξευσης το περασμένο Οκτώβριο. Σε κάθε περίπτωση, δε θεωρείται επιχειρησιακός.

Άγνωστος ICBM

Πρόκειται για νέο διηπειρωτικό πύραυλο, φερόμενο σε όχημα 16Χ16. Οι ομοιότητες με τους ρωσικούς Topol είναι προφανέστατες. Ήταν η πρώτη επίσημη παρουσίαση του συστήματος, που αν και δεν είναι επιχειρησιακό (ή λειτουργικό), φανερώνει τις φιλοδοξίες της Β. Κορέας να θέσει στο βεληνεκές των πυραύλων της σχεδόν όλο το πλανήτη.

 

Αν και πιθανότατα η υπάρχουσα τεχνολογία της Β. Κορέας δεν έχει επιτρέψει τη δημιουργία πυρηνικής βόμβας σε μέγεθος αρκετά μικρό ούτως ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί σε κεφαλή πυραύλου, κάτι τέτοιο θεωρείται θέμα χρόνου.

Εκτός από το πυρηνικό πρόγραμμα, η Β. Κορέα επενδύει πολλά χρήματα και στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων που θα έχουν ικανοποιητικό βεληνεκές για να πλήξουν ακόμη και τις ηπειρωτικές ΗΠΑ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *