Πότε και πώς θα πεθάνει το σύμπαν; Τα 3 πιθανότερα σενάρια

Η ιστορία του σύμπαντός μας ξεκίνησε πριν από 13,8 δις χρόνια. Για λόγους που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη από τους φυσικούς και τους κοσμολόγους, μία ασύλληπτα μικρή κουκκίδα ενέργειας, εξερράγη. Σταδιακά προέκυψαν τα πρώτα άτομα ορατής και σκοτεινής ύλης, τα πρώτα στοιχεία και τα πρώτα ουράνια σώματα. Δυο είναι οι βασικές δυνάμεις που επικρατούν στο σύμπαν: η δύναμη της εξάπλωσης λόγω του Big Bang και η δύναμη της βαρύτητας. Η πρώτη ωθεί τους γαλαξίες και όλα τα ουράνια σώματα μακριά το ένα από το άλλο και η δεύτερη προσπαθεί να τα φέρει πάλι κοντά, στο σημείο από όπου όλα άρχισαν με τη Μεγάλη Έκρηξη.

Ποια από τις 2 δυνάμεις εν τέλει θα νικήσει; όπως και να ‘χει, 3 είναι τα πιθανά αποτελέσματα:

α) Το μεγάλο πάγωμα. Σε αυτή τη περίπτωση η δύναμη της εξάπλωσης υπερνικά τη βαρύτητα και το σύμπαν συνεχίζει να διαστέλλεται για πάντα, και όλα τα άστρα που το απαρτίζουν καταναλώνουν όλα τους τα καύσιμα. Αυτό που θα απομείνει θα είναι ένα σκοτεινό παγωμένο σύμπαν χωρίς ενέργεια και κατ επέκταση χωρίς ζωή. Τη δεκαετία του ’90 διαπιστώθηκε ότι το σύμπαν όχι απλά διαστέλλεται, αλλά επιταχύνει τη διαστολή του, αντί να τη μειώνει όπως αναμενόταν αρχικά. Αυτό οφείλεται στην επίδραση της μέχρι πρότινος άγνωστης σκοτεινής ενέργειας που υποβοηθά την διαστολή του σύμπαντος.

β) Η μεγάλη ρήξη. Στη δεύτερη περίπτωση ενδέχεται να έχουμε μία ολοκληρωτική επικράτηση της σκοτεινής ενέργειας που εν τέλει θα οδηγήσει στη διάλυση της ύλης που απαρτίζει το σύμπαν ξεκινώντας από τους γαλαξίες και φτάνοντας μέχρι τα άτομα και τα υποατομικά σωματίδια. Συγκεκριμένα η θεωρία προβλέπει ότι 60 εκ χρόνια πριν το τέλος του σύμπαντος, η βαρύτητα θα εξασθενήσει σε τέτοιο βαθμό που οι γαλαξίες θα αρχίσουν να διαλύονται. 3 μήνες πριν το τέλος όσα ηλιακά συστήματα υπάρχουν, δε θα μπορούν πλέον να διατηρήσουν τη συνοχή τους. Λίγα λεπτά πριν το τέλος, οι πλανήτες και τα άστρα θα αρχίσουν να σβήνουν και να αποσυντίθενται. Κατά τα τελευταία δευτερόλεπτα, ακόμη και τα άτομα που απαρτίζουν την ύλη του διαστήματος, θα διαλυθούν.

γ) Η μεγάλη σύνθλιψη. Σύμφωνα με το τρίτο ενδεχόμενο, η βαρύτητα νικά και το σύμπαν όχι μόνο σταμάτα να διαστέλλεται, αλλά αρχίζει να συρρικνώνεται μέχρις ότου να φτάσει στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε. Οι γαλαξίες αρχίζουν να πλησιάζουν και να συγκρούονται μεταξύ τους μέχρις ότου ολόκληρο το σύμπαν συγκεντρωθεί σε ένα σημείο απίστευτης μάζας και ενέργειας. Ουσιαστικά επιστρέφουμε στη προ Big Bang κατάσταση. Έχει προταθεί από μία μερίδα επιστημόνων ότι το σύμπαν θα ξανά δημιουργηθεί μέσα από μία μεγάλη έκρηξη, όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές. Επομένως το παρόν σύμπαν στο οποίο ζούμε ενδέχεται να μην είναι το πρώτο ούτε το τελευταίο που έχει υπάρξει ή θα υπάρξει στο μέλλον.

Σύμφωνα με τους κοσμολόγους η πιθανότερη κατάληξη του σύμπαντος θα είναι το μεγάλο πάγωμα. Το ορατό σύμπαν έχει διάμετρο 91 δις έτη φωτός. Εκτιμάται ότι υπάρχουν τουλάχιστον 10 τρις γαλαξίες που περιέχουν κατά μέσο όρο 100-400 δις άστρα ο καθένας. Το δικό μας άστρο, ο ήλιος, υπάρχει εδώ και 5 δις χρόνια και εκτιμάται ότι θα συνεχίσει να υπάρχει για άλλο τόσο. Σε 4 δις χρόνια ο γαλαξίας μας θα συγκρουστεί και θα συγχωνευτεί με αυτόν της Ανδρομέδας. Παρόλα όσα θα συμβούν στη γειτονιά μας, το σύμπαν θα συνεχίσει να υπάρχει για τουλάχιστον άλλα 100 τρις χρόνια. Η παρουσία του ηλιακού μας συστήματος καταλαμβάνει ένα απειροελάχιστο ποσοστό χρονικής διάρκειας στην ιστορία του σύμπαντος. Πόσο μάλλον η ανθρώπινη παρουσία. Μετά το τέλος του ανθρώπου, του ηλιακού μας συστήματος και του γαλαξία μας, καινούργια άστρα και πλανήτες θα συνεχίσουν να δημιουργούνται. Επομένως σε συμπαντικό επίπεδο, η παρουσία μας, είναι έχει λιγότερη βαρύτητα απ’ όσο έχει ένας κόκκος άμμου συγκρινόμενος με όλη την άμμο που υπάρχει στις ερήμους και τις παραλίες του πλανήτη μας.  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *