Κβαντικός εναγκαλισμός και ανθρώπινη τηλεμεταφορά

Το 2012 τα νησιά Λα Πάλμα και Τενερίφη, στο σύμπλεγμα των Κανάριων Νήσων, συνδέθηκαν μέσω ενός συστήματος κβαντικής μεταφοράς. Το όλο επίτευγμα βασίζεται στην ιδιότητα του κβαντικού εναγκαλισμού που παρατηρείται σε υποατομικά σωματίδια.

Ο κβαντικός εναγκαλισμός αποτελεί μια εξωπραγματική ιδιότητα των μικροσκοπικών σωματιδιών. Δύο αντικείμενα που δημιουργούνται μαζί (για παράδειγμα δύο ηλεκτρόνια) μένουν σε κατάσταση  διεμπλοκής μεταξύ τους, ασχέτως του χώρου που μεσολαβεί πλέον από το ένα στο άλλο. Αν στείλουμε το ένα από τα δύο στο άλλο άκρο του σύμπαντος και προκαλέσουμε μια αλλαγή στο δεύτερο, το άλλο αντιδρά ακαριαία. Έτσι, είτε πρέπει να δεχτούμε πως η πληροφορία μπορεί να ταξιδέψει με άπειρη ταχύτητα είτε πως στην πραγματικότητα τα δύο αντικείμενα βρίσκονται ακόμα σε «επαφή», σε σύνδεση μεταξύ τους, σε κατάσταση διεμπλοκής.

Το φαινόμενο αψηφά τη θεωρία της σχετικότητας σύμφωνα με την οποία τίποτα δε μπορεί να ταξιδέψει ταχύτερα από το φως. Όσον αφορά το εγχείρημα στις Κανάριους Νήσους, οι επιστήμονες στη Λα Πάλμα,  χρησιμοποίησαν  ένα ζεύγος σωματιδίων, συγκεκριμένα φωτονίων, και έστειλαν το ένα, με τη χρήση δέσμης λέιζερ, στη Τενερίφη, 143 χλμ μακριά. Κατόπιν ένα τρίτο σωματίδιο, με διαφορετικές ιδιότητες από τα 2 πρώτα χρησιμοποιήθηκε για να αλλάξει τις κβαντικές ιδιότητες του σωματιδίου στη Λα Πάλμα. Αυτομάτως το δεύτερο σωματίδιο στη Τενερίφη, χωρίς να έχει καμία επικοινωνία με το πρώτο, ανέλαβε (και αυτό) τις ιδιότητες του τρίτου. Με απλά λόγια είναι σαν να τοποθετούμε ένα πορτοκάλι στη Λα Πάλμα και ένα πανομοιότυπο στη Τενερίφη. Εάν λιώσουμε το πρώτο, αυτομάτως και χωρίς καμία καθυστέρηση, θα συνέβαινε το ίδιο και στο δεύτερο.

Τηλεμεταφορά αντικειμένων ακόμη και ανθρώπων;

Σύμφωνα με τη παραπάνω διαπίστωση, θεωρητικά, είναι δυνατό στο μέλλον η τηλεμετεφορά  αντικειμένων, ακόμη και ανθρώπων. Για να γίνει αυτό χρειάζομαστε δύο κβαντικά εναγκαλισμένους θαλάμους σωματιδίων και υπερυπολογιστές πολύ ισχυρότερους από τους σημερινούς. Κάποιος που θα θέλει να ταξιδέψει από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη θα μπαίνει σε ένα θάλαμο διάσπασης και καταγραφής και όλος ο τεράστιος όγκος των πληροφοριών που τον αφορούν, από το βάρος του μέχρι τη κίνηση και του τελευταίου ατόμου στο σώμα του, θα καταγράφεται σε έναν υπερυπολογιστή. Αυτός ο όγκος δεδομένων θα μεταδίδεται στο πρώτο από τους 2 θαλάμους σωματιδίων (Παρίσι) που είναι εναγκαλισμένος με τον δεύτερο (Νέα Υόρκη). Αυτομάτως τα σωματίδια του δευτέρου θαλάμου θα αναλαμβάνουν τις ιδιότητες του πρώτου και ο ταξιδιώτης θα «τηλεμεταφέρεται» στο προορισμό του. Το αρχικό σώμα του ταξιδιώτη θα διαλύεται σε ατομικό επίπεδο προκειμένου να ληφθούν οι αναγκαίες πληροφορίες που θα ενσωματωθούν στο πρώτο θάλαμο σωματιδίων. Το άτομο όμως δε θα σταματήσει να υφίσταται διότι οι πληροφορίες που το αφορούν θα υλοποιηθούν στο δεύτερο θάλαμο.Η τηλεμεταφορά ανθρώπων είναι εντελώς θεωρητική και τυχόν εφαρμογή της ανήκει μάλλον στο μακρινό μέλλον, δεδομένου πως η σημερινή τεχνολογία απέχει έτη φωτός από τέτοιες δυνατότητες. Για κάποιους ωστόσο, η αρχή έχει γίνει με τη τηλεμεταφορά σωματιδίων σε μεγάλες αποστάσεις.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *