Αεροψεκασμοί, νάνομποτς και θεωρίες συνωμοσίας

Ίσως το δημοφιλέστερο συνωμοσιολογικό σενάριο είναι αυτό των αεροψεκασμών που αποσκοπούν στον έλεγχο/υποδούλωση/μείωση του πληθυσμού. Τα νάνομποτς, δηλαδή μικροσκοπικές μηχανές, που περιέχονται στους αεροψεκασμούς, είναι απαραίτητη προσθήκη για το συνωμοσιολόγο που σέβεται τον εαυτό του.

 

Στο katohika.gr, makeleio.gr, terrapapers.gr κτλ, διαβάζουμε:

Η συνέχεια στο λινκ: http://archive.is/oUIke

 

Τι ισχύει

Οι οπαδοί της συνωμοσίας των αεροψεκασμών ισχυριζονται, μεταξύ άλλων, πως ο συστηματικός χημικός ψεκασμός του ανθρώπινου πληθυσμού ξεκίνησε μόλις πριν 22 χρόνια και συγκεκριμένα το 1995. Λένε πως πριν από εκείνη τη χρονολογία, οι άσπρες ουρές που παρατηρούμε πίσω από αεροσκάφη που πετάνε σε μεγάλο ύψος, ήταν κάτι σπάνιο ή ανύπαρκτο.

Στη πραγματικότητα όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Υπάρχουν χιλιάδες φωτογραφίες, ακόμη και από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που απεικονίζουν αεροσκάφη σε μεγάλα υψόμετρα, να αφήνουν πίσω τους το χαρακτηριστικό ίχνος που δεν είναι τίποτα περισσότερο από υδρατμούς στα καυσαέρια των κινητήρων του αεροσκάφους που πετούν σε μεγάλα ύψη και η θερμοκρασία είναι αρκετούς δεκάδες βαθμούς υπό του μηδενός. Περισσότερες εικόνες εδώ.

Early color photo. WWII 1940s trails are from fighter escorts

Στο παρακάτω βίντεο του 2ου ΠΠ, ο αφηγητής διηγιέται τη πτήση αεροσκαφών B-17 σε ύψος 25.000 ποδών. Η εξωτερική θερμοκρασία είναι -40 βαθμούς Κελσίου με αποτέλεσμα το σχηματισμό ιχνών συμπύκνωσης όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

 

Νανομπότς

Η λέξη προέρχεται από το nanorobotics που ουσιαστικά είναι μια αναδυόμενη τεχνολογία που φιλοδοξεί να κατασκευάσει μηχανές σε μέγεθος νανόμετρου (10−9 μέτρα). Σύμφωνα με τους οπαδούς των αεροψεκασμών, αυτές οι νανομηχανές ήδη υπάρχουν και ψεκάζονται κατά κόρον στους ανθρώπους.

Η σχετική επιστήμη όμως, αν και φιλόδοξη, βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της έρευνας και ανάπτυξης. Οι εφαρμογές είναι δυνητικά απεριόριστες με πρώτη και καλύτερη την ιατρική όπου σχετικές μηχανές θα μπορούν (θεωρητικά) να διορθώνουν βλάβες σε σημείο που κανένα εργαλείο δε φτάνει σήμερα.

Η πρόκληση και οι τεχνικές δυσκολίες όμως στη κατασκευή μηχανών στο μέγεθος μορίου, είναι εξαιρετικά μεγάλες. Η επιστήμη της νανοτεχνολογίας έχει κάνει σημαντικές προόδους, αλλά θα πρέπει να περιμένουμε αρκετές δεκαετίες πριν δούμε μικροσκοπικές μηχανές με σύνθετες δυνατότητες.

Μόλις το Μάιο του 2016, επιστήμονες ανακοίνωσαν τη κατασκευή της μικρότερης μηχανής στο κόσμο. Επρόκειτο για μια μικροσκοπική κατασκευή, αποτελούμενη από φορτισμένα σωματίδια χρυσού, συνδεδεμένα με ειδικά πολυμερή, σε μορφή τζελ. Η «μηχανή» εκτέθηκε σε ακτίνα λέιζερ για να ζεσταθεί και να αποβάλει όλο το νερό από το πολυμερές τζελ προκαλώντας κατάρρευση των σωματιδίων χρυσού σε ένα σύμμεικτο σύμπλεγμα. Μετά από μια περίοδο ψύξης, το πολυμερές απορροφά εκ νέου τα μόρια νερού που έχασε κατά τη θέρμανση και τα σωματίδια χρυσού επανέρχονται στην αρχική τους θέση.

http://www.pnas.org/content/113/20/5503

Επιπλέον

Το Νόμπελ Χημείας για το 2016, απονεμήθηκε στους Sir Fraser Stoddart, Bernard Feringa και Jean-Pierre Sauvage για τη κατασκευή μοριακών μηχανών. Δημιούργησαν στοιχειώδεις μικροσκοπικές μηχανές με πλάτος που δε ξεπερνά το 1/1.000 αυτού της ανθρώπινης τρίχας, μετατρέποντας χημική ενέργεια σε μηχανική κίνηση. Μικροσκοπικοί διακόπτες, ρότορες και ένα μοριακό ηλεκτρικό «αυτοκίνητο» ήταν μερικά από τα δημιουργήματα της ομάδας.

https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/2016/press.html

Το καλύτερο λοιπόν που έχει να επιδείξει η σημερινή νανοτεχνολογία, είναι στοιχειώδεις μοριακές μηχανές, που μπορούν να εκτελέσουν απλές κινήσεις. Αν και το επίτευγμα είναι ιδιαιτέρως αξιόλογο, απέχει έτη φωτός από τα σύνθετα νανομπότς που κάποιοι συνωμοσιολόγοι φαντασιώνονται.

Επιπλέον, οι ισχυρισμοί για αεροψεκασμούς με αυτές τις υπερεξελιγμένες μηχανές, δεν συνοδεύονται από αντίστοιχες αποδείξεις. Θα ήταν πανεύκολο για παράδειγμα για κάποιον ερευνητή να τις συλλέξει (δεδομένου πως ψεκάζονται παντού) και να τις τοποθετήσει κάτω από ένα μικροσκόπιο.

Τέλος, δεν είναι τυχαίο πως αυτοί που διακινούν αυτές τις θεωρίες, προσφέρουν και τις αντίστοιχες λύσεις. Οργονίτες, cloudbusters κτλ, προσφέρονται έναντι αντιτίμου για τη λύση ενός ούτως ή άλλως ανύπαρκτου προβλήματος.

Κόκκινο κρασί και morgelons

Στο ίδιο άρθρο διαβάζουμε πως μας ψεκάζουν (και) με ίνες (μοργκελονς) και πως μπουκώματα με κόκκινο κρασί μπορούν να τις αποβάλλουν από το στόμα μας. Γιατί άραγε κόκκινο κρασί και όχι λευκό; Ή ρετσίνα μαλαματίνα; ή μπύρα ή βότκα;


Το κόκκινο κρασί περιέχει δέκα φορές περισσότερες τανίνες από το λευκό κρασί. Γι’ αυτό στο πείραμα μιλάνε για κόκκινο κρασί. Οι τανίνες αντιδρούν με τα ένζυμα του σάλιου που λιπαίνουν το στόμα και σχηματίζουν πολύ δυνατές ινώδες δομές. Γι’ αυτό όταν πίνουμε κόκκινο κρασί νιώθουμε το στόμα μας στυφό και ξερό και τη γλώσσα τραχιά. Γι’ αυτό το κόκκινο κρασί πηγαίνει με κόκκινα και λιπαρά κρέατα γιατί οι τανίνες αντιδρούν με τα άφθονα ένζυμα του κόκκινου κρέατος. Όσο περισσότερες τανίνες έχει ένα κρασί τόσο πιο έντονο το φαινόμενο. Ούτε ψεκασμοί ούτε πλαστικές ζωντανές ίνες ούτε τίποτα. Περισσότερα εδώ.

 

Συμπερασματικά, τέτοιου είδους δημοσιεύματα θα πρέπει να θεωρούνται αναξιόπιστα και να κατατάσσονται στη σφαίρα της (ζωηρής) φαντασίας του εκάστοτε αρθρογράφου.

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *