Ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός (EMP) ως όπλο μαζικής καταστροφής

Όπλα μαζικής καταστροφής (ΟΜΑΚΑ) λέγονται τα οπλικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για να πλήξουν, όχι μόνο τις στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και την υποδομή μιας χώρας, δηλαδή τον πληθυσμό και την οικονομία της.

 

Υπάρχουν 3 τύποι όπλων μαζικής καταστροφής:

α) Πυρηνικά

β) Χημικά

γ) Βιολογικά

Και οι 3 τύποι έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τον 1ο (χημικά) και 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο (βιολογικά-πυρηνικά). Υπάρχει όμως και μία ακόμη κατηγορία που αν και επισήμως δεν εντάσσεται στα ΟΜΑΚΑ, είναι εξίσου καταστροφικά. Πρόκειται για πυρηνικά όπλα που εφόσον πυροδοτηθούν σε κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να προκαλέσουν ηλεκτρομαγνητικό παλμό με καταστρεπτικές συνέπειες.

Ο ΗΜΠ υφίσταται ως φυσικό φαινόμενο αλλά μπορεί να παραχθεί και τεχνητά. Το 1962, στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, ο στρατός των ΗΠΑ πυροδότησε μια ατομική βόμβα ισχύος 1,4 μεγατόνων σε ύψος 240 χιλιομέτρων πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Η βόμβα είχε τοποθετηθεί σε ένα πύραυλο που εκτοξεύτηκε από το νησί Johnson. Η έκρηξη έλαβε χώρα όπως είχε προγραμματιστεί αρχικά. Το αναπάντεχο ήταν το μέγεθος του ΗΜΠ που προκάλεσε προβλήματα στο ηλεκτρικό και τηλεφωνικό δίκτυο της Χαβάης, περίπου 1500 χλμ. μακριά από το σημείο της έκρηξης.

Οι επιπτώσεις του ΗΜΠ ήταν εντελώς αναπάντεχες και οδήγησαν τους Αμερικάνους στο συμπέρασμα ότι μία παρόμοια έκρηξη πάνω από τις ηπειρωτικές ΗΠΑ θα μπορούσε να αχρηστεύσει την οποιαδήποτε δυνατότητα των ενόπλων δυνάμεων για αντεπίθεση. Έκτοτε και λόγω της προόδου της τεχνολογίας, έχει αυξηθεί κατακόρυφα η χρήση ηλεκτρονικών μέσων τα οποία είναι ευαίσθητα σε περίπτωση επίθεσης. 

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν χώρες όπως οι Βόρειος Κορέα που διαθέτουν πυρηνικά όπλα ή το Ιράν που φιλοδοξεί πολύ σύντομα να αποκτήσει. Αυτές οι χώρες διαθέτουν και χιλιάδες πυραύλους που ενδεχομένως στο μέλλον θα μπορούσαν να εξοπλιστούν με πυρηνικές κεφαλές. Ένας πύραυλος τύπου SCUD ενώ δε διαθέτει επαρκές βεληνεκές να χτυπήσει τις ΗΠΑ θα μπορούσε άνετα να φορτωθεί σε κοντέινερ φορτηγού πλοίου και να εκτοξευτεί 200 μίλια από τις ακτές. Εάν αυτός ο πύραυλος εκραγεί στο κατάλληλο ύψος θα μπορούσε να εκπέμψει ΗΜΠ σε ακτίνα 1000 χλμ. και να καταστρέψει όλα τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα. Κάτι τέτοιο θα βύθιζε τη χώρα στο σκοτάδι και θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες σχεδόν σε όλο το φάσμα των ανθρωπινών δραστηριοτήτων. Είναι γνωστό στις ΗΠΑ ότι οι Ιρανοί έχουν εκτοξεύσει πύραυλο SCUD από πλοίο στη Κασπία Θάλασσα που εξερράγη στο μέγιστο ύψος του. Αυτή η ενέργεια θεωρείται ότι ήταν προσομοίωση επίθεσης με ΗΜΠ.

Το Αμερικανικό Κογκρέσο έχει συστήσει μία επιτροπή για τη μελέτη πιθανής επίθεσης με όπλα ΗΜΠ. Η επιτροπή συνέταξε 2 αναφορές: μία το 2004 και μια το 2008. Στη πρώτη αναφέρεται ότι η Βόρειος Κορέα έχει στρατολογήσει Ρώσους επιστήμονες για να δουλέψουν πάνω πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας καθώς και στις δυνατότητες διεξαγωγής ΗΜΠ πολέμου. Η δεύτερη αναφορά δίνει περισσότερο έμφαση στις επιπτώσεις μίας τέτοιας επίθεσης και υπολογίζει ότι εάν αυτό συνέβαινε μέσα σε 12 μήνες το 90% του πληθυσμού της χώρας θα έχανε τη ζωή του από τη πείνα, τις αρρώστιες και τη γενική κοινωνική αναταραχή.

Είναι γνωστό ότι εδώ και 50 χρόνια οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν συσκευές όπως ο Κλωβός Φαραντέι για να προστατεύουν ευαίσθητα ηλεκτρονικά συστήματα, κυρίως στρατιωτικό εξοπλισμό, από μια ενδεχόμενη επίθεση. Το υπόλοιπο δίκτυο και κρίσιμες υποδομές όμως παραμένουν απροστάτευτα. Η ίδια επιτροπή εκτιμά ότι το συνολικό κόστος για τη προστασία του ηλεκτρικού δικτύου της χώρας ανέρχεται στο ποσό των 2 δις δολαρίων. Αν και το κόστος σε σχέση με την απόδοση σε περίπτωση επίθεσης είναι χαμηλό, οι ΗΠΑ δεν έχουν προχωρήσει στη θωράκιση του δικτύου τους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *