Η Τουρκία φιλοδοξεί να κατασκευάσει βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς

Οι πυραυλικές φιλοδοξίες τις Άγκυρας πάνε τουλάχιστον 3 δεκαετίες πίσω και συγκεκριμένα στη δεκαετία του ’80 όταν συνεργάστηκε με τη Κίνα και το Πακιστάν, αγοράζοντας συστήματα σε μια προσπάθεια να αποκτήσει τεχνογνωσία.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν οι ΗΠΑ αρνήθηκαν τη συμπαραγωγή του MLRS M270, η Τουρκία αποφάσισε την αγορά των κινέζικων WS-1A, WS-1B και B-611 (το τελευταίο εξελίχθηκε στο J-600T Yıldırım).  

Το Bora της Roketsan είναι το αποκορύφωμα των ανωτέρω τεχνολογιών και φιλοδοξεί, όταν μπει σε υπηρεσία να έχει βαλλιστικές ικανότητες τουλάχιστον 1.000 χιλιομέτρων. Με αυτό το βεληνεκές, πόλεις όπως η Αθήνα, Δαμασκός, Τελ Αβιβ, Τεχεράνη, Κάιρο, Κίεβο κτλ, θα βρεθούν στην εμβέλεια των τουρκικών όπλων. Όμως, για να είναι αποτελεσματικός ο συγκεκριμένος πύραυλος, θα πρέπει να έχει μικρό κυκλικό περιθώριο λάθους (Circular Error Probable –CEP).  

Ένας πύραυλος με συμβατική κεφαλή και CEP 200 μέτρων για παράδειγμα, είναι πρακτικά άχρηστος όταν ριφθεί εναντίον ενός σχετικά «μικρού» στόχου, όπως για παράδειγμα ένα κέντρο διοίκησης, ή μια γέφυρα.

Θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το Bora να μπει σε υπηρεσία (αν μπει) πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα για τις πραγματικές βαλλιστικές του ικανότητες.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *