Κίνδυνος σηψαιμίας και ακρωτηριασμού αν σας γλείφουν τα κατοικίδιά σας;

Ένας άνδρας 48 ετών από το Ουισκόνσιν των ΗΠΑ έπαθε σηψαιμία, που οδήγησε στον ακρωτηριασμό των ποδιών και των χεριών του πιθανότατα από μικρόβιο που κόλλησε από το σκύλο του. Υπάρχει κίνδυνος εάν σας γλύφουν τα κατοικίδιά σας;

Στο iatropedia.gr (αρχική πηγή), newsit.gr, pentapostagma.gr κτλ διαβάζουμε:

Τι ισχύει;

Πηγή των ελληνικών δημοσιευμάτων είναι άρθρο του αξιόπιστου Live Science, το οποίο ωστόσο δε κυκλοφόρησε με ανάλογο τρομολαγνικό τίτλο, ενώ τονίζει με ιδιαίτερη σαφήνεια τη σπανιότητα της περίπτωσης.

Σύμφωνα με το αμερικανικό CDC, πολλά είδη βακτηριδίων Capnocytophaga θεωρούνται φυσιολογική στοματική χλωρίδα (βακτήρια που συνήθως βρίσκονται στο στόμα) ανθρώπων, σκύλων και γατών. Αυτά τα βακτήρια προκαλούν ευκαιριακές λοιμώξεις, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να έχουν τις κατάλληλες συνθήκες για να προκαλέσουν μόλυνση, όπως σε ένα άτομο με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, εκείνους που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, όσοι έχουν κάνει αφαίρεση σπλήνα και οι οποίοι πάσχουν από HIV ή καρκίνο. Τα άτομα με αυτές τις καταστάσεις πρέπει να μιλούν με τους γιατρούς τους για το πώς να αλληλεπιδρούν με ασφάλεια με τις γάτες και τα σκυλιά. Οι περισσότεροι άνθωποι που έχουν επαφή με αυτά τα ζώα, δεν διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης.

Επιπλέον

Σύμφωνα με τη μελέτη ενός case report που αφορούσε μια 68χρονη γυναίκα από το Ηνωμένο Βασίλειο που μολύνθηκε από capnocytophaga canimorsus, οι συνολικές εργαστηριακά επιβεβαιωμένες μολύνσεις και σηψαιμίες από το συγκεκριμένο βακτήριο στο διάστημα 1961 – 2016, φτάνουν τις μόλις 484 περιπτώσεις, γεγονός που φανερώνει τη σπανιότητα του κινδύνου.

Για περισσότερες πληροφορίες, απευθυνθήκαμε στο κτηνίατρο Αλέξανδρο Μακαρονά.

Τα βακτήρια του γένους Capnocytophaga είναι μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του στόματος πολλών θηλαστικών. Χαρακτηρίζονται ως δυνητικά παθογόνα, μπορούν δηλαδή να προκαλέσουν νοσήματα (ουλίτιδα, πνευμονία κτλ) κάτω από ορισμένες συνθήκες. Στην περίπτωσή μας, απομονώθηκε το C. canimorsus, είδος που ανήκει φυσιολογικά στη στοματική χλωρίδα του σκύλου και της γάτας. Στα ζώα αυτά ο μικροοργανισμός δεν προκαλεί κάποιο νόσημα, είναι συμβιωτικός. Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο και τα υπόλοιπα είδη, τα οποία δεν κινδυνεύουν από τον μικροοργανισμό αυτόν, εφόσον μιλάμε για υγιή άτομα. Είναι ένα κοινό μικρόβιο, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα όλοι θα συναντήσουμε στη ζωή μας όπως πολλά άλλα, χωρίς καν να το καταλάβουμε. Έχουν αναφερθεί περιστατικά που χρειάστηκαν θεραπεία λόγω μόλυνσης από τον συγκεκριμένο μικροοργανισμό, που όμως αφορούν σε άτομα με ασπληνία, ανοσοκαταστολή από νόσημα ή φαρμακευτική αγωγή, καρκίνο καθώς και σε άτομα που καταναλώνουν πολύ αλκοόλ. Τα άτομα αυτά έχουν ούτως ή άλλως αυξημένο κίνδυνο για πολλές παθήσεις και είναι ενήμερα από τον γιατρό τους για τους κινδύνους και την πρόληψή τους. Στην περίπτωση του άρθρου αναφέρεται μία πολύ σοβαρή επιπλοκή του μικροοργανισμού, η σηψαιμία, κάτι όμως που προκαλείται από πληθώρα μικροοργανισμών και παρόλα αυτά δεν μας απασχολεί παρά μόνο σε σπάνιες εξαιρέσεις. Δεν γνωρίζουμε το ιατρικό ιστορικού του ασθενή, το πιο πιθανό είναι όμως να ανήκει σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες μιας και δεν αναφέρονται άλλες περιπτώσεις στη βιβλιογραφία.

Συμπερασματικά, το μικρόβιο αυτό δεν αποτελεί παράγοντα κινδύνου για το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού. Δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω ανησυχία, μιας και δεν είναι κάτι καινούργιο που ξεκινάει να μας απασχολεί, αλλά κάτι γνωστό και ερευνημένο. Στο στόμα κάθε οργανισμού ζουν πολλά μικρόβια τα οποία δεν προκαλούν κάποιο νόσημα σε υγιείς οργανισμούς. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να τηρούμε τους βασικούς κανόνες υγιεινής, δηλαδή πλύσιμο και σαπούνισμα των χεριών μας μετά από επαφή με ζώα, χωρίς να γινόμαστε υπερβολικοί μέσω της χρήσης ισχυρών αντισηπτικών.

Σε κάθε περίπτωση δαγκώματος ή επαφής ανοικτής πληγής με κάποιο ζώο, το σωστότερο είναι να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας για λήψη οδηγιών.

Συμπέρασμα

Αν και η αρχική πηγή (Iatropedia) αναφέρει στο τέλος του άρθρου πως ο κίνδυνος είναι σπάνιος, ο τίτλος είναι παραπλανητικός και μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυρισμός πως κινδυνεύουμε από σηψαιμία εάν μας γλύφουν τα κατοικίδιά μας είναι υπερβολικός και κινδυνολογεί, δεδομένου πως υγιή άτομα δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *