Όταν λέμε την ελληνική αλφάβητο κάνουμε πανάρχαια μυστική επίκληση;

Είναι αλήθεια πως το Ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση και εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή;

Στο makeleio.gr πρόσφατα και katohika.gr, pronews.grmusicheaven.gr κτλ παλιότερα, διαβάζουμε:

Είναι αλήθεια;

Με το θέμα ασχολήθηκε πρόσφατα ο Νίκος Σαραντάκος, ο οποίος γράφει στο ιστολόγιό του:

Ο εμπνευστής του μύθου βάζει τα γράμματα του αλφαβήτου στη σειρά, και μετά τα χωρίζει και τα ενώνει με αρκετή φαντασία ώστε να σχηματίσει λέξεις ή πιο σωστά σπαράγματα λέξεων της αρχαίας ελληνικής.

Οπως είπα, το κείμενο αυτό κυκλοφορεί σε αρκετές παραλλαγές. Τούτη εδώ είναι κάπως συντομευμένη, παραλείπει κάποια ενδιάμεσα στάδια κι έτσι ίσως να μη μπορέσετε να κατανοήσετε το βάθος της μεθόδου. Σε άλλο άρθρο, που διέπεται από την ίδια ακριβώς λογική, τα στάδια της διαδικασίας παρατίθενται πιο αναλυτικά, κι έτσι μπορείτε να δειτε ότι π.χ. για τα πέντε πρώτα γράμματα ο ταχυδακτυλουργός μυθοπλάστης αναλύει κοπτοραπτικώς το άλφα-βήτα-γάμμα-δέλτα -έψιλον σε:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ

όπου Αλ σημαίνει τάχα τον νοητό ήλιο (αν τη βρείτε σε αρχαίο κείμενο πείτε μου κι εμένα), ενώ το έψιλον αναλύεται τάχα σε εψ – ιλών, όπου το εψ είναι το ρήμα έψομαι και το ιλών είναι η λάσπη, ο πηλός (ιλύων είναι, αλλά δεν βόλευε). Με παρόμοιο τρόπο, προκρούστειο, πετσοκόβοντας ό,τι περισσεύει και τσοντάροντας ό,τι λείπει φτάνει ως το τέλος, όπου το ταυ-ύψιλον-φι-χι-ψι-ωμέγα μεταμορφώνεται σε:

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ), όπου

το χι αλλάζει θέση με το ψι διότι έτσι μας βόλευε (δικό μας είναι, και στο δέντρο το κρεμάμε).

Ίσως είναι περιττό να ανασκευάσουμε με λογικά επιχειρήματα αυτο το παραλήρημα, αλλά ας είναι.

Καταρχάς, ο επινοητής του μύθου αγνοεί ή θέλει να αγνοούμε ότι το ελληνικό αλφάβητο δεν είχε ενιαία μορφή σε όλον τον ελληνικό χώρο. Σε κάποιες περιοχές, ας πούμε, δεν υπήρχαν ξεχωριστά σύμβολα για τα δασέα σύμφωνα φ, χ αλλά τα δήλωναν με δύο γράμματα: ΠΗ, ΚΗ (Η το δασύ πνεύμα) ή με τα αντιστοιχα ψιλά: Π, Κ, ενώ για το ψ χρησιμοποιούσαν το ΠΣ. Σε άλλες περιοχές είχαν Φ, Χ και Ψ αλλά όχι Ξ. Άλλοι, τέλος, ειχαν Φ και Χ αλλά τα ξ και ψ μπορεί να τα δήλωναν ως ΧΣ και ΦΣ. Επίσης, σε κάποιες περιοχές το ίδιο γράμμα το ονομαζαν διαφορετικά, σαν ή σίγμα (Ηρόδοτος 1.139: Δωριέες μεν σαν καλέουσι, Ίωνες δε σίγμα). Το Ω σαν σύμβολο εμφανίστηκε αργότερα από τα αλλα, στο αλφάβητο των ιωνικών μόνο πόλεων και μόνο στη συνέχεια γενικεύτηκε στα άλλα αλφάβητα. Επομένως, αν ήταν «πανάρχαιη» η προσευχή που δήθεν κρύβεται μέσα στο αλφάβητο, δεν θα μπορούσε να πάρει υπόψη της αυτά τα γράμματα.

Χαρακτηριστικό είναι, το έχουμε ξαναγράψει, ότι η τυποποιημένη φράση με την οποία άρχιζαν τα ψηφίσματα στην εκκλησία του δήμου της αρχαίας Αθηνας στην κλασική εποχή, αυτό που εμείς νομίζουμε ότι ήταν «Έδοξεν τη βουλή και τω δήμω» ούτε έτσι προφερόταν (αλλ’ αυτό ας το αφήσουμε για άλλη φορά) ούτε, που δεν είναι ευρέως γνωστό, γραφόταν έτσι. Αν προσέξετε  στην μαρμάρινη πλάκα, τέσσερις αράδες από το κάτω μέρος, θα δείτε ότι γράφει:

ΕΔΟΧΣΕΝ ΤΕΙ ΒΟLΕΙ ΚΑΙ ΤΟΙ ΔΕΜΟΙ

Δεν υπάρχει Ξ (το αποδίδουν με ΧΣ), δεν υπάρχει Ω (χρησιμοποιούν το Ο, αδιακρίτως για μακρό και βραχύ «ο», όπως και για το «ου») ενώ ούτε Η έχουν. (Δεν βρήκα φράση που να μην έχει και το Ψ).

Κι επειδή οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν πολλά προσόντα αλλά δεν ήταν προφήτες να προβλέψουν ότι μερικούς αιώνες αργότερα θα επινοηθεί γράμμα Ω το οποίο δέκα αιώνες αργότερα θα ονομαστεί «ωμέγα» (και αντίστοιχα το όμικρον) συμπεραίνουμε ότι η εξήγηση της… μυστικής προσευχής που κρύβεται μέσα στις ονομασίες των γραμμάτων του αλφαβήτου είναι μια εξωπραγματική φαντασίωση.

 

Ολόκληρο το άρθρο του κ. Σαραντάκου εδώ.

Από την ανάλυση του Νίκου Σαραντάκου γίνεται σαφές πως ο ισχυρισμός πως «Ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση και εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή«, είναι ένας ακόμη μύθος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *