Ένα παράδειγμα για το πως η ανθρωπότητα μπορεί (αν θέλει) να ανατρέψει τη περιβαλλοντική καταστροφή

Η ιστορική συνθήκη του 1987 για τη καταπολέμηση της τρύπας του όζοντος, δεν ήταν μόνο μια απλή επιτυχία σε επίπεδο συνεννόησης μεταξύ κρατών, αλλά μια σημαντική περιβαλλοντική νίκη με μετρήσιμα στις μέρες μας αποτελέσματα.

Το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ απαγόρευση τη χρήση επικίνδυνων χημικών που προκαλούσαν μείωση του στρώματος του όζοντος στην ατμόσφαιρα, είχε μια ακόμη θετική και μάλλον απροσδόκητη επίπτωση: τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στις ΗΠΑ.

Μια νέα ανάλυση του ινστιτούτου CIRES, αποκαλύπτει πως η απαγόρευση χρήσης χλωροφθοροάνθρακων (CFC) και υδροχλωροφθοροανθράκων (HCFC), είχε ως αποτέλεσμα, πέρα από τη μείωση της τρύπας του όζοντος, μείωση αερίων θερμοκηπίου που αντιστοιχεί σε 170 εκατομμύρια τόνους CO2 σε ετήσια βάση.

Μόλις πριν ένα χρόνο, δόθηκαν στη δημοσιότητα στοιχεία που αποδεικνύουν πως οι περιορισμοί στη χρήση χημικών που επέβαλε το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, έχουν μετρήσιμο αντίκτυπο στη μείωση της τρύπας του όζοντος στην Ανταρκτική. Με τους παρόντες ρυθμούς, εικάζεται πως μέχρι το 2050, το πρόβλημα θα έχει διορθωθεί πλήρως.

Η έρευνα αποκάλυψε πως η τρύπα έχει συρρικνωθεί κατά 4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα από το 2000. Αν και υπήρξε αύξηση ρεκόρ το 2015 εξαιτίας της έκρηξης του ηφαιστείου Καλμπούκο στη Χιλή, εάν οι προσπάθειες συνεχιστούν, το πρόβλημα θα εξαλειφτεί έως τα μέσα του αιώνα.

Το παράδειγμα του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, αποτελεί μια λαμπρή απόδειξη πως εάν η ανθρωπότητα θελήσει, μπορεί να επιδιορθώσει τουλάχιστον μέρος της βλάβης που έχει προκαλέσει στο περιβάλλον.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *